Opmars wolf
- Kristof Vandewoestijne

- 11 minuten geleden
- 2 minuten om te lezen
Opmars wolf indrukwekkend, maar roept serieuze vragen op
In relatief korte tijd is de wolf van zeldzaam en kwetsbaar veranderd naar een factor van betekenis in ons landschap. Dat is op zichzelf een succes van bescherming en natuurbeleid, maar daar hoort ook een volgende stap bij. We moeten niet meer bang te zijn dat de wolf als soort in de problemen komt. Die fase zijn we voorbij en de vraag die zich nu stelt is nu een andere geworden:

Hoe zorgen we dat de wolf geen probleemsoort wordt?
Sinds 2018-2019 kwamen de eerste wolven naar Belgiƫ en Nederland. In 2025 zitten er al ongeveer 14 roedels in Nederland en 1 in Belgiƫ. In Duitsland zie je exact hetzelfde patroon: geschikte gebieden worden bezet, en vervolgens verschuift de druk naar de randen. Juist daar ontstaat de frictie. De randen zijn landbouwgebieden, dorpen en gebieden met veel gedomesticeerde dieren
Daar gaat de wolf zich opportunistisch gedragen. Niet omdat hij āfoutā is, maar omdat hij zich aanpast. En daar ontstaan de probleemwolven.
Dit proces stopt niet vanzelf.
Wolven reguleren hun aantallen niet op basis van ons landschap of onze belangen. Dat is een misverstand dat nog steeds rondgaat. Zonder kader en zonder beheer schuift dit probleem simpelweg door naar de volgende regio. Omdat we aan het einde zitten, loopt het hierop uit. We hebben onze eigen dispersie en die uit het buitenland. Onze jonge wolven kunnen niet terug, maar alleen rondzwerven en onder autoās belanden. Dit is dierenleed omdat we niet ingrijpen.
Als deze ontwikkeling zich doorzet ā en daar zijn alle tekenen voor ā dan gaan we dit ook zien aan de kust, rond grote steden en in gebieden waar natuur en mens dicht op elkaar zitten.
Daar ben ik eerlijk gezegd bezorgd over. Niet omdat de wolf hier niet zou kunnen leven, maar omdat we nog niets goed geregeld hebben. We zitten nu in een fase waarin we vooral reageren op incidenten. Dat zijn dus scherven opruimen, ad hoc beslissingen en juridische discussies. Een helder kader ontbreekt nog steeds. En dat is precies het risico. Zonder duidelijke afspraken over aantallen, territoria en ingrijpen bij probleemgedrag zal dit vastlopen. Niet alleen praktisch, maar ook maatschappelijk.
Zorg
Als we dit zo laten doorgaan, krijgen we meer conflicten, meer polarisatie en uiteindelijk hardere maatregelen dan nodig was geweest. Dat is precies wat je wilt voorkomen.
De kern
De wolf is terug en blijft, maar succes van bescherming betekent ook verantwoordelijkheid nemen voor beheer en die stap zetten we op dit moment nog niet.
Benieuwd hoe jullie hiernaar kijken.
Paul Otterloo









Opmerkingen