Kristof Vandewoestijne

Wie mij kent, zal bevestigen dat ik naast een heel gepassioneerd en weidelijk jager ook iemand ben met het grootste respect voor de natuur. Ik ben geen bioloog of ornitholoog en heb geen boekenwijsheid maar ondertussen wel 20 jaar ervarings- en boerenwijsheid. Jagen is mijn leven, het revier mijn kerk.

​

Hoe ik jacht zie...

​

Vroeger was ik eerder anti-jacht en vond een 4x4 waar een sticker op hing met ‘Jacht is natuurbeheer’ flauwekul. Tot ik er bij toeval zelf in rolde. Ondertussen zijn we 20 jaar verder en heb ik een eigen klein- en grofwildjacht. Wij zaaien jaarlijks verschillende hectares faunamengsel in om insecten aan te trekken en dekking en voedsel te bieden aan het wild in de wintermaanden. Wij hebben ook verschillende poelen gegraven, zorgden voor de aanplant van zo'n 4000 bomen, hebben meerdere houtkanten aangelegd en we leggen ook zandpaadjes aan waarin vogels een stofbad kunnen nemen. Door alle inspanningen merken we ook duidelijk dat populaties stijgen. Prachtig om zien dat je mits inspanningen, werkelijk zaken kan veranderen.

 Ik zie ook geen verschil in wat bijvoorbeeld Natuurpunt doet en wat wij doen. Zij beheren de flora, wij beheren de fauna. Allebei proberen we een mooi evenwicht te creëren in de natuur. Omdat wij onze omgeving volledig naar onze hand gezet hebben, is het ook onze verdomde plicht om flora en fauna te beheren. De natuur kan zichzelf niet regelen in onze westerse wereld omdat wij dat als mens niet toestaan. Het kan uiteraard ook niet de bedoeling zijn om alle mensen samen in steden te proppen en de landbouw volledig op te geven zodat de natuur het kan overnemen. Daarvoor zijn we al te ver geëvolueerd. Een van de natuurwetten zegt ook dat indien je als soort wil overleven, je je boven een andere soort moet zetten. Als jager zetten we onszelf niet boven andere soorten maar proberen we een goed evenwicht te vinden.

​

Jagen gaat ook niet over doden, het gaat vooral over jacht. Het doden van een dier is een miniem onderdeeltje van het hele jachtgebeuren, maar het is desalniettemin wel heel bepalend. Af en toe een dier schieten om het op te eten hoort nu eenmaal bij onze passie. Zonder het schieten spreken we niet meer over jacht. Alle kleine onderdeeltjes van de jacht zijn belangrijk. Dat begint met het ’s avonds klaarleggen van alle benodigdheden. ’s Morgens samenkomen met gelijkgestemde vrienden en een praatje slaan bij de koffie. Het samen naar het jachtgebied stappen of rijden terwijl slierten mist de velden vullen terwijl de zon erdoor probeert te prikken. De nervositeit van de honden wanneer zij in het veld vrij rond kunnen lopen. De aanvang van de jacht. Het schieten van een dier. Het afsluitende jachthoorngeschal. Het thuiskomen en het klaarmaken van het heerlijke stuk wild dat je geschoten hebt en het samen met je gezin opeten.

Dat allemaal samen is voor mij jacht. Dat is de passie, de spanning en de intensiteit van het leven zelf voelen…Dat kan je met niets vergelijken. Met niets.

Met weidelijke groet, Kristof